De activiteiten van de Loopgroep staan al een tijdje op een laag pitje. We hebben een mooie periode gehad waarbij alle lopers fris en fruitig waren en dan is het voor een aantal van ons een genot om over een hardloopevenement een verslag te schrijven. Voor een aantal van ons is het schrijven van belevenissen een hel. Zoals hardlopen voor een groot aantal van ons het afgelopen jaar ook een hel was. Een hel in de vorm van blessures. Vrijwel iedereen heeft het afgelopen jaar te kampen gehad met een blessure, een vormDIP of beiden. En dan gebeurt er weinig. Als er dan al eens iemand een loopje doet en als enige Zo'er meedoet dan is de afspraak dat er geen verslag geschreven hoeft te worden......en zo tikt de tijd voort en dan is het ineens augustus 2018.

Marc had het dit voorjaar aangekondigd. Alle trainingen dit jaar stonden in het teken van het stratenloopcircuit, daar ging hij knallen. Zijn vakanties werden erom heen gepland. De maaltijden thuis erop aangepast en tot slot werden wij, Loopgroepleden, in de laatste trainingen gegeseld door bikkelharde trainingen van onze weerman-, hooglaagwaterindegatenhouder en tijdbewaker. Want wat Marc zegt gebeurt. Als we bij de training aankomen in Zoutelande en het is hoog water dan bepaalt Marc of we wel of niet over het strand terug lopen. Zo werkt dat, dat is de rolverdeling binnen de groep en onze "code".

Dit keer dient het verslag gezongen te worden op de melodie van “een beetje verliefd. 

En wat doe je dus op een novemberzondag op 06.14 uur? Juist, je staat net voordat de wekker afgaat uit je mandje en op de tast ga je jezelf aankleden. Zodat de rest van het gezin nog kan doorslapen….. Zèlf ga ik alles inpakken, 2x controleren (!) en op de fiets naar dat gehucht aan de overkant van het Kanaal door Walcheren. Dit keer in m’n eentje, want de anderen gaan met de auto, zijn geblesseerd of zijn inmiddels verhuisd……
Verzamelen in de tuin bij Erik, fietsje op slot zetten en wandelen naar het station.

Zondag 26 november: voor de –tigste keer (18e?!) wordt het lommerrijke dorpje Nisse in de Zak van Zuid-Beveland opgeschrikt door een ENORME hoeveelheid hardlopers en wandelaars. Kleurrijk gezelschap, soms nogal foute kleurencombinaties en soms ook behoorlijk foute lijven….maar ja, wat is fout?!